Gedichten

 

De dag waarop jij doodgaat

De dag waarop jij doodgaat
De dag waarop jij doodgaat,
sterft er een deel van mij.
Ooit vond ik het overdreven,
wanneer iemand zoiets zei.
Maar nu is alles anders,
weet je hoeveel ik van je hou?
Ik wilde het je zeggen
wanneer je het nog horen zou…

De dag waarop jij doodgaat,
stort mijn wereld in.
Al blijft de aarde draaien,
met alles er nog in.
De zon wordt net niet warm genoeg,
de wind blijft altijd kil.
Wanneer jouw leven eindigt,
staat mijn leven stil.

En ik heb het me al ingebeeld,
zo angstig in de nacht.
En ik wilde dat ik daar nog
even niet aan had gedacht.
En ik heb er allang om gehuild,
al voor het zover was.
En ik weet niet hoe het verder moet,
want jij bent mijn kompas.

De momenten zijn zo snel gegaan,
nu is het allemaal voorbij.
Je bent nu deel van m’n verleden,
je komt niet terug bij mij.
Nooit meer met je praten,
dat is zo’n raar idee.
Maar weet: ik draag jouw woorden
voor altijd met me mee.



Esmeralda Schultz

Als een bloem

Als een bloem zo is het leven
het begin is teer en klein
de een bloeit uitbundig,
de ander geurt heel fijn
sommige blijven lang,
andere maar even
vraag niet waar jij bij hoort
dat is het geheim van het leven
Marjan Beijaard-Hopman

Zij die wij liefhebben

Zij die wij
Liefhebben
en verloren

zijn niet meer
waar zij waren

maar zijn altijd
waar zij zijn.
(Auteur onbekend)

Zelf moet je verdergaan

Dit groot verdriet dacht ik
gaat nooit voorbij

zo was het ook
omhangen deed het mij
tot alledaagse dingen
mij gaven te verstaan

verdriet
gaat nooit voorbij

zelf moet je verder gaan
Carla Pols, uit: Shanti Nilaya
Jozef Israƫlsstraat 2, 5143JK Waalwijk | Tel.: 0416-349992 Mobiel: 06-22229811 | Facebook